
Na ruim 5 jaar thuis te hebben gezeten en inmiddels 4 jaar op de wachtlijst van de SW, ben ik eindelijk aan de beurt om zeer binnenkort weer aan het werk te gaan. Sinds halverwege maart ongeveer doe ik al 1 ochtend in de week vrijwilligerswerk bij de kinderopvang hier in het ziekenhuis. Dat is leuk om te doen, maar om dat jaren vol te houden, nee dank je wel.
Blij verrast was ik dan ook, toen ik vorige week te horen kreeg dat ik op gesprek moest komen bij het SW-bedrijf om door te spreken waar of ik aan het werk zou willen. Een 3-tal opties hebben we doorgesproken, waarvan er 1 is die het zeer waarschijnlijk niet gaat worden. Het verpleeghuis wilde al snel met mij in gesprek, gisteren (ma. 23-8) ben ik er geweest en ik werd er blij van. Een hele goede optie om in mijn achterhoofd te hebben. Ook bij de school van mijn dochter, een school voor speciaal onderwijs, heb ik laten vallen dat ik daar wel werkervaring op wil doen. Inmiddels is mijn cv doorgemaild, maar tot op dit moment heb ik nog niks gehoord.
Omdat ik de opvoeding van mijn dochter alleen moet doen, zitten er wel een paar kleine struikelpuntjes aan, die heb ik gisteren al wel aangegeven bij het gesprek in het verpleeghuis. Zo wil ik eigenlijk graag thuis zijn in de schoolvakanties, gewone opvang is voor haar bijna niet haalbaar, en bovendien, de reguliere opvang neemt denk ik geen kinderen van 12 jaar aan....En ook moet ik thuis zijn op het moment dat zij thuis komt uit school, ze kan niet alleen thuis zijn. Ik heb wel het gevoel, dat dat goed gaat komen. Als ik bij haar op school aan het werk mag, wordt dat wat makkelijker. Heerlijk, een luxe probleem dus.
Eindelijk ben ik dan begonnen met een 2e sok te breien bij mijn allereerste sok, het werd ook wel hoog tijd. Nu begin ik 's avonds regelmatig ijskoude voeten te krijgen, en dan is het toch wel heel erg lekker dat ik een paar zelf gebreide sokken aan kan trekken. De tweede sok die ik aan het breien bent, hoort bij de sok op de foto.